جهت‌دهی بحران به تولید در نظام سلامت

مفهوم جهش و جهت‌گیری نظام سلامت در موضوع تولید، نیازمند کار و تلاش بی‌وقفه است اما حداقل دو پیش‌شرط برای آن قابل تصور است که کشور ما در حال حاضر در هر دوی آن با کاستی مواجه است. اولین پیش‌شرط بزرگتر و پیچیده‌تر دانستن محدوده نظام سلامت است. نظام سلامت، شامل همه ذینفعان و همه عوامل مؤثر بر سلامت است که هر کدام از آن‌ها ناقص باشد کل آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای مثال وقتی سلامت مردم با کیفیت خوراک آن‌ها گره خورده، سیاستگذاری و مدیریت نظام سلامت باید سایر نهادهای مؤثر در تأمین و توزیع خوراک مردم را جهت‌دهی و نظارت کند. حال‌آنکه در کشور ما اکنون چنین تأثیری حداقلی است و شاهد مثال آن جولان دلالان و محصولات تراریخته در بازار خورد و خوراک مردم است. از مثال‌ها و ربط و نسبت‌ها در موضوع سلامت کم نیست.

دومین پیش‌شرط از بین بردن حباب ساخته شده از سطح علمی بعضی از متخصصان سلامت در کشور است که متأسفانه در سال‌های اخیر بعضا بیش از اندازه بزرگ شده‌است. از یک سو مردم گمان می‌کنند که ما در جهان از بهترین‌ها هستیم و فرضیات و حدسیات نظام درمانی را با وحی منزل اشتباه می‌گیرند و اصطلاحاتی مانند «پنجه‌طلا» و غیره را بر زبان می‌رانند؛ حال‌آنکه با کرونا معلوم شد که نه ما بهترینیم و نه جهان در وضعیت خوبی برای مقایسه قرار دارد. از سوی دیگر بسیاری از دانشمندان پزشکی چنان در راستای ملکولی و اتمی شدن پیش می‌روند که دیگر نمی‌توانند به انسان و جامعه نگاهی همه‌جانبه و کل‌نگر داشته باشند. اینگونه است که در بحران‌هایی نظیر کرونا شاکله نحیف و پرسروصدا و البته پرهزینه نظام سلامت تا مرز فروپاشی پیش می‌رود.

ادامه نگاشت آقای سعید نجبا را در تاملات رشد شماره ششم، ویژه نامه «جهش تولید» مشاهده کنید.

پانویس

منابع

نوشته های مرتبط

فرم ورود به سایت هسته سلامت مرکز رشد

ابتدا باید وارد حساب کاربری خود شوید